اولین شهیدی که از این روستا در راه قرآن تقدیم شده است «شهید سیدعلی حسینیان» بوده که در 22 اسفند 1363 در عملیات بدر در منطقه هورالهویزه به درجه رفیع شهادت نائل آمدند. پیکر پاک ایشان سالها مفقودالاثر بوده و در نهایت پس از 10 سال انتظار و صبوری و با تلاش نیروهای تفحص در سال 1373 در منطقه شلمچه نهان گشته و پس از تشییع در شهرهای تهران، ساری، نکا و سرانجام در تاریخ 5 اسفند 1373 بر روی دستان مردم پوروا و روستاهای اطراف، در قبرستان روستا به خاک سپرده شد. در حال حاضر مقبره‌ی ایشان محل مناسبی برای نیایش، توسل و نذورات برای اغلب مردم می‌باشد.

برگی از خاطره

برادر گرامی شهید حسینیان نقل می‌کنند: موقعی که ایشان در عملیات بودند خواب دیدم که ایشان به سوی من می‌آیند و من هم بطرفش رفتم، دیدم گونه‌ی راست صورت او سرخ است و نشان پنجه‌ای روی صورت است. از او سوال کردم چرا صورتت سرخ است؟ در جواب گفت: «صورت مرا سیلی زدند!» ایشان نقل میکنند که همین خواب را در سال 73 زمانی که پیکر ایشان را پس از 10 سال آورده‌اند دیدم ؛ استخوان‌های بدن ایشان را که آورده‌اند گونه‌ی راست صورتش نبود. و تعبیر خواب معلوم شد.

خصایل اخلاقی

در زندگی کوتاه اما پربار شهید حسینیان حوادث تلخ و شیرین بسیاری به چشم می‌خورد و خداوند متعال او را از قهر سیل، از زبانه‌های آتش و نیز از کام درندگان گرسنه نجات داد و در پناه خویش حفظ نموده است. و البته ایشان در مقابل همه دشواریها و ناملایمات، تنها به خدا توکل می‌نمود و آنچه از همه بیشتر در وجود پر برکت او دیده میشد، تلاش و فعالیت مستمری بود که در کارهایش بکار می‌بست. خشکی و کسالت، عجز و ناتوانی در محیط زندگی‌اش معنایی نداشت. شهید حسینیان از نظر اخلاقی خونگرم بود و سخاوتمندی و غیرتمندی از خصوصیات بارز او بود. با توجه به موقعیت شغلی شهید که اکثرا در جنگل و صحرا بوده، برای شرکت در مراسم‌های مذهبی با همان حالت به روستا می‌آمد و پس از شرکت در مراسم شبانه به محل کار خود برمی‌گشت.